Liegbeest

Tweede Zoon – net vier, maar nog in afwachting van zijn eerste schooldag – is alarmerend hard toe aan uitdaging. Al zijn tekorten zet hij razendsnel om in brandstof voor zijn fantasie. Hij beleeft de meest fantastische avonturen als hij even uit ons blikveld is, en beweert glashard iets wel of juist niet gedaan te hebben. Maar … wat is nog waar?

Gisteren. Ik liep nog in de poort toen hij naar buiten stoof. ‘Mam! Ik ben met de klas in de bus geweest. Een heel grote bus. En toen gingen we naar de kinderboerderij.’ Enigszins bedenkelijk keek ik hem aan. Twee juffen en vijftien peuters die per bus de kilometer naar de kinderboerderij afleggen? Vrijwel uitgesloten. Maar zoon was onvermurwbaar. ‘Leuk hè mam?’

Zo bezocht hij onlangs met dezelfde klas de biep. Manlief en ik probeerde aan waarheidsvinding te doen. ‘Met wie was je dan’? Hij: ‘De moeder van Sam’. Wij: ‘Ging je lopen?’ Hij: ‘Met de auto’. Wij: ‘Welke kleur had de auto?’ Hij, zonder twijfel: ‘Blauw’. Pas toen hij zichzelf een heldenrol in een biepbrand toekende, wankelde zijn verhaal. Het was inmiddels ruim vijf minuten later.

Dus nu zoeken we naar andersoortige uitdaging. En een manier om zoon zélf aan waarheidsvinding te laten doen. Bijvoorbeeld als hij met mondhoeken vol chocolade beweert niets te hebben gegeten. Blijft volhouden dat z’n brood op is, terwijl ik het onder het tafelkleed vandaan vis. Roept: ‘Ik heb niets gedaan’, als zijn kleine broertje hard begint te huilen… ‘Hij is weer aan het liegen mam”, stelt zelfs Oudste Zoon inmiddels enkele keren per dag vast.

‘Geef straf voor het liegen, niet voor wat hij heeft gedaan’, adviseerde iemand onlangs.  ‘Liegen hoort bij een gezonde ontwikkeling’, zegt de online-opvoedhulp. ‘Breng je kind niet in de verleiding om te liegen’, vond ik als tip. Net als: ‘Ontmasker niet in gezelschap’. Ik hoop vooral dat de basisschool wonderen doet. Nog vier weken aftellen.

Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *