Oorlog in huis

Het is oorlog bij ons thuis. Nog net geen 24/7, want na een flinke dag zijn de daders moegestreden en hebben papa en mama eindelijk rust. Nu wil het geval dat we eigenlijk niet van oorlog houden. En al helemaal niet in huis. Dus vragen we ons regelmatig af: wat nu?

Neem bijvoorbeeld ’s ochtends rond een uur of acht. De twee vechtersbaasjes (net drie en bijna twee) zijn in hun kleding gehesen en klaar voor het ontbijt. Maar hun voeten raken de begane grond nog niet of ze vliegen naar de automand – daarin pakweg vijftig exemplaren – om vervolgens precies dezelfde uit te zoeken. Het maakt niet uit of het nu de rode tuutaa, de groene duplo-wagen of de gele raceauto is. Het moet en zal dezelfde zijn. En dan begint de oorlog: gillen, duwen, trekken en vooral zo hard mogelijk slaan.

Ik ken de opvoedadviezen rondom ruziënde broers en zussen wel hoor. Het is leerzaam en gezond. Ze bereiden zich voor op de maatschappij. Ze leren hun gevoelens te uiten. Thuis is een veilige omgeving voor een flinke ruzie. En daarom moet je je er als ouder vooral niet te veel mee bemoeien. Maar, ik citeer: ,,Als er geslagen wordt of een van de kinderen duidelijk het onderspit delft, moet je ingrijpen”, aldus opvoedadvies.nl. Dus staat er weer een op de gang of geef ik de zoveelste preek. Zucht.

Even voor de duidelijkheid: het zijn twee heerlijke kinderen hoor. En ze zijn nog gek op elkaar ook. Eenmaal aan tafel – op ruime afstand van elkaar – hebben ze de dikste pret. Niets is heerlijker dan – samen – met papa en mama boekjes lezen, spelletjes doen of stoeien. En bij navraag blijken ze bij de gastouder heel lief met elkaar te spelen. Wat gaat er thuis dus mis?

Misschien is het een kwestie van wennen. Met vier zusjes ben ik meer van het gillen, manipuleren, stiekem-doen en praten-als-brugman. Ik kan mij slechts een fysiek moment heugen, middenin onze tienerjaren. Dus ben je vader of moeder van zoons, herken je de taferelen en heb je goede adviezen? Ze zijn meer dan welkom. Het is tenslotte bijna kerst: vrede op aarde… en bij ons thuis.

1 reactie op “Oorlog in huis

  1. Linda
    Op 17 december 2013 om 17:31 uur

    Hoi Esther,
    Allereerst, dank voor het delen. Herkenning en daardoor bemoediging alom.
    Vervolgens heel veel sterkte, het gaat voorlopig niet over;)
    Gewoon volhouden, die preken, op de gang, enz.
    Als ze 4 jaar en ouder zijn kunnen ze iets beter overleggen. Iets. En dan kunnen ze ook beter verhalen spelen.
    Een vredig kerstfeest gewenst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *