Veertig dagen zonder tv (deel 2)

Het is gelukt. Nou ja, bij papa en mama dan. Veertig dagen zagen wij geen enkel programma op de beeldbuis. De conclusie: eigelijk moet dat ding het huis uit. De reden dat ‘ie er nog staat? Ehm…

Even tussendoor: de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat zoons wel met enige regelmaat keken, zodat moeders in alle rust een fatsoenlijke maaltijd kon bereiden. Niet helemaal volgens het oorspronkelijke plan, maar wel zo ontspannen. Zelf leefde ik helemaal op van de tv-loze dagen. Hoewel, nog nooit lag ik – regelmatig – zo vroeg in bed.

Pas nog zag ik wat voordelen van het stoppen met tv-kijken voorbij komen. 1. Meer tijd over voor nuttiger dingen. 2. Meer (echt) contact. 3. Beter slaappatroon. 4.  Een betere conditie. Ze kloppen allemaal. Zo begon ik aan een workshop koken, hadden man en ik menig goed gesprek, sliepen we langer (dat leuke programma hoefden we tenslotte niet af te kijken) en regelde ik ’s avonds meer zaken waardoor ik overdag tijd had voor leuke(re) dingen.

Toch staat ‘ie inmiddels weer af en toe aan. Ik bedoel; Masterchef Holland sluit prachtig aan op mijn net opgedane kookvaardigheden. M’n boeken zijn net uit. En nu snap ik eindelijk iets van het Oekraïne-conflict.

Het bevredigt niet. Waarom moeten er veertig dagen aan te pas komen om niet naar de afstandsbediening te grijpen? Waarom toch iets langer kijken als dat programma-wat-ik-prima-kan-missen toch wel aanlokkelijk klinkt? En waarom voelt tv-kijken nog steeds als ‘ultieme ontspanning’? Tijd misschien voor een zelfcursus psychologie. Op de avonden dan, kan de tv mooi op zwart blijven…

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *