Veertig dagen zonder tv

Ik dacht dat we goed bezig waren: maximaal vijf dagen per week kijken zoons zo’n drie kwartier televisie. Het Zandkasteel, Brandweerman Sam, Pieter Post, Bob de Bouwer of Kindertijd, ze vinden het allemaal even interessant. En drie kwartier beeldscherm per dag is héél verantwoord… dacht ik. Mis dus. ,,Ieder uur dat een klein kind dagelijks tv-kijkt, vergroot de kans om op z’n dertigste werkloos te zijn met veertig procent.” Oeps.

Het citaat komt van neurowetenschapper Manfred Spitzer en las ik in een Psychologie Magazine die al enkele maanden op mij lag te wachten. Wat hij zegt is behoorlijk confronterend. Bijvoorbeeld: ‘Wie het denkwerk aan de computer overlaat, leert veel minder. (…) Duitse kinderen maken tegenwoordig gemiddeld al 7,5 uur per dag gebruik van diverse media. (…) In potentie leert niemand zo snel als een kind. (…) Hoe meer je weet, hoe meer je ook kunt leren. (…) Dat betekent alleen wel dat je een groot probleem hebt als er op je zeventiende nog niets in je hoofd zit.’

Het goede nieuws: ik ben er vrij op tijd bij. De vervelende kant: nu moet ik voortaan politieagent spelen en koken tegelijk. Want toegegeven: die digitale oppas tijdens het laatste (lees: conflictgevoelige – nou ja, eigenlijk lijkt ons huis dan meer op een oorlogsgebied) deel van de dag, bevalt mij prima.

Toevallig of niet: man en ik waren net van plan de televisie veertig dagen de spreekwoordelijke ‘deur uit te doen’. Vanaf 5 maart, dan begint namelijk de vastentijd, de veertig dagen die aan Pasen vooraf gaan. Nu is ‘niet-eten’ tijdens de zwangerschap niet zo’n heel goed idee, vandaar het tv-vasten. Eerst alleen door papa en mama was het idee, maar met de laatste informatie komen zoonslief er waarschijnlijk ook niet onderuit. Het doel? Bezinning. Over ‘grootse’ dingen als het (geloofs)leven, maar ook praktisch: hoe vullen we onze vrije tijd (ook avonden) goed in?

En daarom: wordt vervolgd…

 

 

1 reactie op “Veertig dagen zonder tv

  1. Linda
    Op 28 februari 2014 om 13:14 uur

    Hoi Esther,
    herkenbare worsteling, kids en ‘glas’.
    Toch vind ik getallen als 40% en zinnen als ‘op je 17de niets in je hoofd’ vrij overtrokken klinken. De programma’s die je noemt zijn schattig en vaak ook leerzaam, en soms stimuleert het juist de fantasie. Drie kwartier per dag vind ik dan zeer lovenswaardig en helemaal niet iets om je druk over te maken. Zeker voor kids die (samen) spelen ingewikkeld vinden is ontspannen ook wel eens lekker. En heel praktisch is het voor een papa en mama ook gewoon fijn om bv tijdens het koken even de handen vrij te hebben. Van de hectiek tussen 5 en 6 krijgen ze later vast niet sneller een baan;)
    Succes met tv vasten. Voor volwassenen een stuk zinvoller, vind ik. Dank voor de tip!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *